Mektupların üzerine düşülmüş günlük notlar var kimi yerlerde, hatta Can Yücel bile var...
Elime alır almaz daha ilk sayfadan vurdu beni.. İşte o sayfa;
Altını çizerek yeniden yeniden okuduklarım var burada da;
*Her tür sevgi takrarlara bayılır çünkü tekrarlar zamana kafa tutar. Senle ben gibi.
*Bir kadının bir erkeğe sunabileceği komik şeylerden biri kavisli çatılardan. Gülme. Pagodalar kadınsıdır.
Bir kadın bir odada yaşamaya başlar başlamaz odanın tavanı kavislenir. Fark etmemiş miydin? Eğer oda da sefil bir haldeyse, tavan yırtık bir yen gibi yere sarkar. Kendini iyi hissediyorsa, tavan Celile tepeleri gibi dalga dalga uzanır. Bu etkinin oluşması için bir kadının odayı ziyaret etmesi yetmez, içinde yaşamalıdır. Hava durumu gibi bir olgudur bu, aylar sürmesi gerekir.
Aylarca sürerse, siklonlarla antisiklonlar tavanda birbiryle çarpışıp onu kabartır ve geometri tavla oynamaya gitmi, bir daha hiç geri dönmeyecekmiş gibi olur. Dik açı namına bir şey kalmaz. Safi eğim olur.
Bir adam böyle bir odanın zemininde yattığında, tavan üzerinde durmak yerine yanına iner, vücudunun kıvrımlarına yerleşir. Yatağına uzan. Sana kavisli bir tavan gönderiyorum.
*Hiç bir yöntem mükemmel değil, dedi ama mükemmellik daima sevimsizdir. Asıl kusurları severiz biz.
*Her şeyde ortak olan özellikler vardır ve bunu bilmek zihni doğanın en büyük mucizelerine açar. her şeyde bulunan birinci özellik iki sonsuzluğu kapsar, sonsuz büyüklük ve sonsuz küçüklük... Doğa her şeyin üzerine kendisinin ve yaratıcısının imgesini kazıdığına göre, hemen hepsi onun çifte sonsuzluğunu paylaşır.
*Yokluğun hiçlik olduğuna inanmaktan daha büyük bir hata olamaz. ikisi arasındaki fark bir zamanlama meselesidir. (bu konuda bir şey yapamazlar) Hiçlik önce, yokluk sonradır. Bazen ikisi kolayca karıştırılabilir: Kederimizin bir kısmı da bundandır.
*"Yaklaşık iki yüz yılın ardından ABD'nin bütün dünyayı yoksullukla doldurmak üzere tasarlandığını biliyoruz - buna verilen isimse Özgürlük. amerika Birleşik Devletleri imparatorluğu şu anda dünya üzerindeki en büyük tehdit..."
Chavez, Moskova 27/07/ 2006
*Can Yücel bir hikaye anlatıyor.
Yakov yedi yaşıdabir çocuk ve arkadaşına soruyor: İnsanlar nasıl olup da o küçücük gözleriyle her şeyi görebiliyorlar? Koca bir kasabayı ya da caddeyi görebiliyorlar, bütün bunlar bir göze nasıl sığar?
"Peki ama Yakov" diyorum ben de, "şu cezaevindeki bini aşkın mahkumun, koca koca adamların yıllardır dünyaya duydukları özlemle o kocaman olmuş gözlerini düşün bir kez! Nasıl olup da bunca göz bu dört duvar arasına sığıyor?"
